Τρίτη, 24 Μαΐου 2016

ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ


Χρόνια τώρα με προσμένεις
Σιωπηλός στην κορνίζα να μεγαλώσω
Σε πραγματικό χρόνο να γίνω συνομήλικος
Όπως χρόνια πριν στο συρτάρι προσδοκούσες
Να παλιώσεις να σου πάρω κορνίζα
Καθώς η μνήμη ζητάει παραστατικά
Όσο την θολώνει η νοσταλγία
Φευγαλέα σε βλέπω στον πρωινό καθρέφτη
Πριν σε σβήσει η ξυριστική
Δίνοντάς μου πίστωση χρόνου
Άραγε θα συμπέσουν τα χρόνια μας
Να μιλήσουμε την ίδια γλώσσα
Θα γίνεις ποτέ παιδί μου
Να σε νουθετήσω και να σε συγχωρήσω;
Μέχρι τότε θα συμπορευόμαστε ασύμπτωτοι
Μοναχική δικαίωση προσωρινή αλλήλων
Βουβοί σάμπως κατάκοποι
Που ξεφόρτωσαν όλες τις εξηγήσεις

Α.Α.