Παρασκευή, 22 Απριλίου 2011


Νέλλη Ζαξ: Στα ενδιαιτήματα του θανάτου



Ακόμα κι αν τούτη η επιδερμίδα μου λιανιστεί

Δίχως σάρκα θα κοιτάζω τον Θεό μου

Ιώβ



Αχ οι καμινάδες

Πάνω στα ευφάνταστα επινοημένα του θανάτου ενδιαιτήματα,

Όταν το σώμα του Ισραήλ διαλυμένο σε καπνό

Διαπερνούσε τον αέρα-

Όταν καθαριστής καπνοδόχων ένα αστέρι υποδέχτηκε

Που έγινε μαύρο

Ή μήπως ήτανε ηλίου ακτίνα;



Αχ οι καμινάδες!

Ελευθερίας οδοί για τη σκόνη του Ιερεμία και του Ιώβ-

Ποιος σας επινόησε κι έχτισε πέτρα την πέτρα

Το δρόμο για δραπέτες από καπνό;



Αχ τα ενδιαιτήματα του θανάτου,

Προκλητικά φτιαγμένα

Για τον σπιτονοικοκύρη, που αλλιώς ήτανε μουσαφίρης-

Αχ εσείς δάχτυλα,

Που το κατώφλι εφαρμόζατε

Σάμπως μαχαίρι μεταξύ θανάτου και ζωής-



Αχ καμινάδες εσείς,

Αχ δάχτυλα εσείς,

Και το σώμα του Ισραήλ μες στον καπνό

Να διαπερνάει τον αέρα



(Μετάφραση: Αγαθοκλής. Αζέλης)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου